خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





آیین نامه اخلاق علمی در ایران

    چندی پیش، در مکاتبه‌ای که با دکتر رسنیک، یکی از پژوهشگران پرکار در حوزۀ سوء رفتارهای پژوهشی، داشتم، مقاله‌ای از خودشون و همکاران‌شون به من معرفی کردند و گفتند شاید خوندن این مقاله برام جالب باشه. پژوهش ایشون با عنوان «مطالعه بین‌المللی در مورد خط مشی گذاری‌ها در مورد سوء رفتارهای پژوهشی»، به بررسی پالیسی، سیاست‌نامه یا همون خط مشی گذاری‌های ملی کشورهای مهم تولیدکنندۀ علم پرداخته و خط مشی‌های موجود رو از لحاظ مفاهیم و انواع سوء رفتارهای معرفی‌شده مورد بررسی قرار داده و در پایان، پیشنهاد داده که کشورهای مختلف برای این که دست کم امکان همکاری علمی رو گسترش بدن، بهتره در تدوین این خط مشی‌ها دقت کنند که دسته‌بندی و زبان مشترکی داشته باشند.

    اما نکتۀ قابل توجهی در این بین، (و احتمالاً همون نکته‌ای که باعث شده نویسنده این مقاله رو با من به اشتراک بذاره) اینه که ایران، در این پژوهش در بین 55 کشوری که بیشترین سرمایه‌گذاری رو تو حوزۀ علم و پژوهش کردند، رتبۀ 24 داره و البته از این 55 کشور، 22 کشور دارای خط مشی مقابله با سوء رفتار پژوهشی هستند که باز هم ایران یکی از اون‌هاست. البته نتونستم دقیق متوجه بشم که سندی که به واسطۀ اون ایران رو دارای خط مشی دونستند چی بوده، شاید به این سند استناد کرده‌اند.

    با جستجو در این مورد، به این نتیجه رسیدم که دست کم در حوزۀ پزشکی از این دست‌نامه‌ها و رهنمودها کم نداریم. این که تا چه حد هم‌وطنان ما به این اخلاقیات پایبند هستند نیاز به پژوهش‌های پرشمار داره و البته این که این که ما نسبت به بقیه جاهای دنیا به این مبانی اخلاقی پایبندتر هستیم یا برعکس، نیاز به بررسی داره.


    این مطلب تا کنون 7 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : بررسی ,البته ,مورد ,پژوهش ,رفتارهای ,حوزۀ ,
    آیین نامه اخلاق علمی در ایران

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده